Jump to content

Recommended Posts

Κε Πετρο καλησπέρα. Παρατηρώ με μεγάλο ενδιαφέρον κι εγω τις πρωτοποριακές μεθόδους που εχουν ακολουθηθεί για το φαινομένου του συντονισμού βάση της ηλεκτρομαγνητικής μεγέθυνσης, και θα ήθελα να κάνω τις εξής ερωτήσεις: 

-έχετε μετρήσει αγωγιμότητες στα διαφορα στάδια της ηλεκτρομαγνητικής μεγέθυνσης και τι συμπεράσματα βγάλατε; 

- έχετε ασχοληθεί με αλλα υλικά προς εξαναγκασμένο συντονισμό  πέρα του δίπολου του νέρου ; 

- Για το νέρο, μπορούμε να μιλάμε για στάδιο υπεραγωγιμοτητας προ της διασπασεως του δίπολου; 

Πιστεύοντας πως αυτο το κομμάτι αποτελεί το κύριο στοιχείο για την μελέτη κβαντομηχανικων φαινομένων σε συνθηκών θερμοκρασιών δωματίου, καθιστώντας κατασκευές τύπου CERN περιττές, ευελπιστώντας πως αυτο ειναι το άλμα που περίμενε η ανθρωπότητα.  Ίσως βέβαια  προτρέχουμε λίγο παραπάνω απο ενθουσιασμό. 

Ευχαριστώ 

 

 

 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αν το νερό γίνεται υπεραγώγιμο λίγο πριν τη διάσπαση θα είναι εκπληκτικό φαινόμενο. Θα μπορούσαμε να το κρατάμε ..."διεγερμένο" ακριβώς στη σωστή συχνότητα και να έχουμε γραμμές μεταφόρας ηλεκτρικού ρεύματος με απλούς σωλήνες ύδρευσης και σχεδόν μηδενικές απώλειες. Συμφωνώ ότι ο συντονισμός με βάση την ηλεκτρομαγνητική μεγένθυση είναι το μέλλον. Όχι μόνο για το ...απαρχαιωμένο CERN αλλά γιατί πρέπει να συνεχιστεί και το έργο του Νικόλαου Τέσλα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Κύριοι, οι ερωτήσεις σε αυτο το forum απαντώνται απο τους χρήστες ή απο
την Ομάδα και τον Πέτρο Ζωγράφο. Γιατι βλέπω στην ερώτηση του κου
Παπαδελου να δινεται απαντηση απο τον χρήστη Dimitris.

Eυχαριστώ

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλησπέρα κε Παπαδέλο,

Φυσικά και έχω μετρήσει αγωγιμότητες στο περιβάλλον του CAVITY που εξελίσσεται η διαδικασία.
1. Όσο η ακτινοβόληση πλησιάζει στο κρίσιμο σημείο της διάσπασης τόσο πιο αγώγιμο γίνεται το περιβάλλον του ύδατος, καθότι καταλαβαίνουμε οτι πλησιάζουμε στο σημείο συντονισμού F.
Πολύ σημαντικό ρόλο παίζει κι ο συντελεστής βράχυνσης της γραμμής μεταφοράς που πρέπει να είναι στα 0,75.Σπουδαίο ρόλο επίσης παίζει η θερμοκρασία και η πίεση.
2. Τα ίδια φαινόμενα παρουσιάζονται και σε διάφορα κομμάτια της ύλης είτε είναι στερεά, υγρά ή αέρια. Όμως είναι πολύ δύσκολο να βγάλουμε ακριβή συμπεράσματα πρός το παρόν.
3. Για το νερό μπορούμε να μιλήσουμε για στάδια υπεραγωγιμότητος σε κάποιες φάσεις της διαδικασίας.
4. Κάποια στοιχεία υπολογισμών θα σου παραθέσω στήν συνέχεια. (συνημμένο)

Οι παραπάνω μετρήσεις γίνονται με κάποια ειδικά όργανα μετρήσεως πολύ μεγάλης ακρίβειας όπως : network analyzer για την ρύθμιση της καμπύλης Βandpass Filter/ Notch, Spectrum Analyzer,  Scanning Probe Microscopy και όργανα θερμοσταυρού.    

Για τον σκοπό αυτό πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα φάσμα συχνοτήτων πολύ ευρείας ζώνης, το οποίο δημιουργείται μέσω πολλαπλών συχνοτήτων, που πηγάζουν ομως απο δυο αρχικές σταθερές πηγές συχνότητας, δηλαδή από δύο πομπούς ραδιοσυχνοτήτων (RF) όπως για παράδειγμα F1 και F2. Eάν αυτες οι δύο αρχικές συχνότητες διαβιβαστούν από δύο διαφορετικά δίπολα. Κοντά η μία με την άλλη, θα δημιουργηθεί μιά ετεροδίνωση αυτών των δύο συχνοτήτων. Στην πρώτη φάση από αυτές τις δύο συχνότητες δημιουργούνται άλλες δύο επί πλέον συχνότητες, η F3 και η F4, από τις οποίες η μία εξ αυτών η F3 είναι ισοδύναμη με το άθροισμα των δύο αρχικών συχνοτήτων και έτσι προκύπτει : F1+F2=F3, ενώ ή F4 είναι ισοδύναμη με την διαφορά τους, αρα : F2-F1=F4.

Γιά να γίνει περισσότερο κατανοητή η και αριθμητικά η ανωτέρω ανάλυση, έστω για παράδειγμα και μόνον οτι η F1 είναι 98 και η F2 ειναι 298, τότε σύμφωνα με το μαθηματικό μοντέλο η F3 θα είναι F1(98) + F2(298) = (F3)396 και αντίστοιχα η F4 θα είναι (F2)298-F1(98)=F4(200). Επομένως θα έχουμε τέσσερις διαφορετικές συχνότητες, τις F1, F2, F3 και F4. Οι συχνότητες αυτές δεν εκπέμπονται όλες ταυτόχρονα, γιατί μεταξύ αυτών των συχνοτήτων υπάρχει ένα πεπερασμένο χρονικό διάστημα, το οποίο ελαττώνεται καθώς κάθε ένα πεπερασμένο διάστημα αλληλεπιδρά ξανά και ξανά, αφού η μορφή μιάς ενιαίας συχνότητας ενός ραδιοκύματος όταν διέρχεται από την ατμόσφαιρα είναι ημιτονοειδής.

Πρέπει να τονίσουμε εδώ, ότι αυτές δέν είναι αρμονικές συχνότητες μιάς και μόνης συχνότητας, αλλά συχνότητες που έχουν υπολογισθεί μέσα σε ένα φάσμα ραδιοσυχνοτήτων πολύ μεγάλης ακρίβειας. Αυτή λοιπόν η ετεροδίνωση είναι το μέσον που χρειαζόμαστε για να σπάσουμε τον μοριακό δεσμό του ύδατος, ώστε να παράγουμε το πολύτιμο υδρογόνο. Η τάση και το ρεύμα κατά την ακτινοβόληση δεν πρέπει να είναι σε φάση, αλλά σε συγκεκριμένη διαμόρφωση. Βελτιωμένη απόδοση διάσπασης μπορεί να πραγματοποιηθεί μέ την αλλαγή της σχέσης μεταξύ τάσης και ρεύματος σε μιά προκαθορισμένη γωνία φάσης. Καθώς η διαδικασία αντίδρασης για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας δεν γίνεται με τούς συμβατικούς τρόπους, δεν υπόκειται στην περιοριστική διάταξη του Carnot του δευτέρου νόμου της Θερμοδυναμικής, με αποτέλεσμα ο αντιδραστήρας ψυχρής καύσης να έχει την υψηλότερη ενεργειακή απόδοση μετατροπής απο όλες τις συμβατικές μεθόδους μετατροπής ενέργειας σε ηλεκτρική, ακόμη υψηλότερη και από την μετατροπή από τους πυρηνικούς αντιδραστήρες σε ηλεκτρική ενέργεια.  

 

Σου παραθέτουμε (συνημμενο) μιά μελέτη μας πρός κατανόηση του συστήματος ακτινοβόλησης. 

STHA.png

STHB.png

(... συνεχίζεται)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

akourkoulis δεν θα είχε όμως δοθεί αυτή η κορυφαία, κατ' εμέ, ανάλυση από τον Εφευρέτη. Ιδίως τα σημεία 1 και 3, καθώς και η παράθεση του εξοπλισμού.

Edited by George Pap

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θανάσης Παλαιολόγου.Συγχαρητηρια στην ερευνητική ομάδα και στον κύριο Πέτρο Ζωγράφο.Ειλικρινά ειναι εξαιρετικό αυτο που συμβαίνει.Μετά την πλήρη ανάλυση που έκανε αρχίζω ως μηχανικός και αντιλαμβάνομαι αυτή τη μεγάλη θεωρία της ίδιοσυχνότητας των διαφορετικών τμημάτων της ύλης.Εαν αυτο αρχίζει να εφαρμόζεται εκτός απο το νερό και σε αλλα υλικά αντικείμενα τότε αρχίζει κατι πολυ μεγάλο να γεννιέται.Και επειδή καταλαβαίνω οτι θα αρχίσουν να θίγονται πολυ μεγάλα συμφέροντα τάσσομαι στο πλευρό της ερευνητικής ομάδας ώστε να βοηθήσω και εγώ όπου χρειαστεί.Διαθετω πολυ μεγάλη εμπειρία στις μηχανολογικές εγκαταστάσεις βιομηχανικών μονάδων.Επισης συνιστώ σε όλα τα μέλη να στηρίξουμε και να διαφυλάξουμε αυτή τη τεράστια προσπάθεια.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κε Πετρο, σας ευχαριστὠ για τις ολοκληρωμένες απαντησεις σας, παίρνει βέβαια χρόνο ώστε να είναι δυνατή η κατανόηση τους,  και νεα ερωτήματα γεννιούνται ολοένα,.
Θα σας τα παραθεσω σε συμπυκνωμένη μορφή.

Οπως αναφέρθει, προ της απελευθέρωσης του υδρογόνου κατά τον συντονισμό υπἀρχει στάδιο υπεραγωγιμότητος του ὐδατος.

Κατά την απελευθέρωση του υδρογόνου, από τις μετρήσεις αγωγιμότητος στο υδρογόνο, θα λἐγατε πως ειναι εξίσου σε κατασταση υπεραγωγιμότητος, αν όχι σε τι βαθμό θα το χαρακτηρίζατε; Η αγωγιμότητα φαντάζομαι αυξάνεται όσο απομακρυνόμαστε από το χώρο της ηλεκτρομαγνητικής εκπομπής (cavity), σωστά;

Επίσης κατά την μεταφορά ιόντων του υδρογονου στην πολυμερη μεμβράνη, προς παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, το κραμμα που επαφύεται των μεμβρανών

λειτουργεί σαν δευτερος ηλεκτρομαγνητικός φακός για το υδρογόνο; 

Και το τελευταίο ερωτημα, αν έχουμε σταδιο υπεραγωγιμότητος ή υψηλής αγωγιμότητας στο υδρογόνο που έχει μεταλλικές ιδιότητες, είναι δυνατό να χρησιμοποιήσουμε την ίδια τεχνική σε παρεμφερή μέταλλα, αν όχι την ίδια διάταξη;

Σας ευχαριστώ

 

Σωτήρης

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
49 minutes ago, Sotiris Papadelos said:

Κε Πετρο, σας ευχαριστὠ για τις ολοκληρωμένες απαντησεις σας, παίρνει βέβαια χρόνο ώστε να είναι δυνατή η κατανόηση τους,  και νεα ερωτήματα γεννιούνται ολοένα,.
Θα σας τα παραθεσω σε συμπυκνωμένη μορφή.

Οπως αναφέρθει, προ της απελευθέρωσης του υδρογόνου κατά τον συντονισμό υπἀρχει στάδιο υπεραγωγιμότητος του ὐδατος.

Κατά την απελευθέρωση του υδρογόνου, από τις μετρήσεις αγωγιμότητος στο υδρογόνο, θα λἐγατε πως ειναι εξίσου σε κατασταση υπεραγωγιμότητος, αν όχι σε τι βαθμό θα το χαρακτηρίζατε; Η αγωγιμότητα φαντάζομαι αυξάνεται όσο απομακρυνόμαστε από το χώρο της ηλεκτρομαγνητικής εκπομπής (cavity), σωστά;

Επίσης κατά την μεταφορά ιόντων του υδρογονου στην πολυμερη μεμβράνη, προς παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, το κραμμα που επαφύεται των μεμβρανών

λειτουργεί σαν δευτερος ηλεκτρομαγνητικός φακός για το υδρογόνο; 

Και το τελευταίο ερωτημα, αν έχουμε σταδιο υπεραγωγιμότητος ή υψηλής αγωγιμότητας στο υδρογόνο που έχει μεταλλικές ιδιότητες, είναι δυνατό να χρησιμοποιήσουμε την ίδια τεχνική σε παρεμφερή μέταλλα, αν όχι την ίδια διάταξη;

Σας ευχαριστώ

 

Σωτήρης

 

Καλησπέρα Σωτήρη,

Μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς ότι όσο η αγωγιμότητα αυξάνει σε ένα διάλυμα τότε έχουμε και ροή μεγαλυτέρων ρευμάτων. Αντιθέτως όταν μειούται η αγωγιμότητα τότε έχουμε αύξηση της αντίστασης. άρα έχουμε και ροή μικρότερων ρευμάτων. Όταν λοιπόν απομακρυνθεί η μειωθεί η ακτινοβόληση του χώρου τότε έχουμε αυτομάτως μείωση των ρευμάτων. 

Στο τελευταίο ερώτημα σου, εύκολο είναι να καταλάβει κανείς ότι το ίδιο μπορεί να συμβεί και σε άλλα αντικείμενα, στερεά υγρά ή αέρια, όταν οι στάθμες του εκπεμπόμενου σήματος είναι οι κατάλληλες. Το δε κρίσιμο σημείο τους είναι της τάξης των 0,036%. Τόσο της συχνότητας όσο και του πλάτους και της φασικής απόκλισης αλλά και του είδους της διαμόρφωσης που εφαρμόζουμε πάνω σε αυτό.

Απο την ερευνητικη ομαδα ΠΖ

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δημιουργήστε λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

Δημιουργήστε λογαριασμό

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


×